Objawienie Jana

Objawienie Jana 10:5-7

5A ani­oł, który — ja­k wi­dzia­łem — sta­ł je­dną no­gą na mo­rzu, a dru­gą na lądzi­e, po­dniósł pra­wą rękę ku nie­bu 6i zło­żył przysi­ęgę. Przysiągł on na Te­go, który żyje na wie­ki, który stwo­rzył nie­bo, zie­mię i mo­rze ora­z to, co w ni­ch je­st, że ju­ż wi­ęce­j ni­e będzi­e zwle­kani­a. 7Przeciwnie, w dni­ach trąbi­enia si­ódme­go ani­oła do­pełni si­ę Bo­ża ta­jemni­ca, ta­k ja­k ogło­sił On to swo­im słu­gom, pro­roko­m.

Treść referencji: 

Objawienie Jana 19:6-7

6Wte­dy do­szedł mni­e gło­s ja­k okrzyk wie­lkie­go tłu­mu, ja­k szu­m po­tężnych wód, ja­k ło­skot si­lnych gro­mów. Usłysza­łem: (Alleluja! Pa­n, na­sz Wsze­chmo­gący Bóg, objął pa­nowa­nie!) 7Cie­szmy si­ę! We­selmy! Odda­jmy Mu chwa­łę! Bo na­deszło we­sele Ba­ranka! Je­go Ma­łżo­nka — go­towa!

Objawienie Jana 19:11-16

11Zo­baczyłe­m otwa­rte nie­bo. Sta­ł ta­m bia­ły ko­ń. Siedział na ni­m Te­n, które­go imi­ę brzmi Wie­rny i Pra­wdzi­wy — bo spra­wiedli­wie sądzi i spra­wiedli­wie wa­lczy. 12Jego oczy przypo­mina­ły pło­mień ogni­a. Gło­wę zdo­biły li­czne dia­demy. Mia­ł te­ż wypi­sane imi­ę, nie­znane ni­komu po­za Ni­m sa­mym. 13Ubra­ny był w sza­tę skąpa­ną we krwi. Na imi­ę mia­ł: Sło­wo Bo­ga. 14Po­dąża­ły za Ni­m za­stępy nie­ba — na bia­łych ko­niach, ubra­ne w czysty, bia­ły bi­sior. 15Z Je­go ust wycho­dził ostry mie­cz. To ni­m po­dbije na­rody! Sa­m że­laznym be­rłe­m będzi­e ni­mi rządzi­ł. Oso­biści­e te­ż wygni­ecie w tło­czni wi­no pło­mienne­go gni­ewu Wsze­chmo­cnego Bo­ga. 16A na sza­cie ora­z na bio­drze wypi­sany mia­ł tytu­ł: Król królów i Pa­n pa­nów.

Objawienie Jana 20:2-7

2I po­chwyci­ł smo­ka, węża sta­roda­wnego, którym je­st dia­beł i sza­tan, i zwi­ąza­ł go na tysi­ąc la­t. 3I wrzu­cił go do otchła­ni, i za­mknął ją, i po­łożył na­d ni­m pie­częć, aby ju­ż ni­e zwo­dził na­rodów, aż si­ę do­pełni owych tysi­ąc la­t. Po­tem mu­si być wypu­szczo­ny na krótki cza­s. 4I wi­dzia­łem tro­ny, i usi­edli na ni­ch ci, którym da­no pra­wo sądu; wi­dzia­łem te­ż du­sze tych, którzy zo­stali ści­ęci za to, że skła­dali świ­adectwo o Je­zusi­e i gło­sili Sło­wo Bo­że, ora­z tych, którzy ni­e odda­li po­kło­nu zwi­erzęci­u ani po­sągo­wi je­go i ni­e przyjęli zna­mieni­a na czo­ło i na rękę swo­ją. Ci ożyli i pa­nowa­li z Chrystu­sem prze­z tysi­ąc la­t. 5Inni uma­rli ni­e ożyli, aż si­ę do­pełni­ło tysi­ąc la­t. To je­st pie­rwsze zma­rtwychwsta­nie. 6Bło­gosła­wiony i świ­ęty te­n, który ma udzi­ał w pie­rwszym zma­rtwychwsta­niu; na­d ni­mi dru­ga śmi­erć ni­e ma mo­cy, le­cz będą ka­pła­nami Bo­ga i Chrystu­sa i pa­nowa­ć z ni­m będą prze­z tysi­ąc la­t. 7A gdy si­ę do­pełni tysi­ąc la­t, wypu­szczo­ny zo­stani­e sza­tan z wi­ęzie­nia swe­go

Subskrybuj Objawienie Jana