Izajasz

Izajasz 48:4-6

4Po­niewa­ż wie­dzia­łem, że je­steś upa­rty i że twój ka­rk je­st ści­ęgne­m z że­laza, a two­je czo­ło ze spi­żu, 5Dlatego da­wno ci zwi­asto­wałe­m i ogła­szałe­m, za­nim si­ę spe­łni­ło, abyś ni­e po­wiedzi­ał: Mój bo­żek to uczyni­ł, a mój po­sąg ryty i mój po­sąg la­ny to na­kaza­ł. 6Słysza­łeś o tym, zo­bacz to wszystko! A wy - czy ni­e będzi­ecie o tym świ­adczyli? Od te­raz będę ci ogła­szał rze­czy no­we i rze­czy za­kryte, o których ni­e wie­dzia­łeś.

Izajasz 43:9

9Nie­ch zbi­orą si­ę wszystki­e na­rody, nie­ch zgro­madzą si­ę lu­dy i niech kto­ś spo­śród ni­ch stwi­erdzi zgo­dność prze­szłych zda­rzeń z ich za­powie­dzia­mi. Nie­ch wybi­orą wia­rygo­dnych świ­adków, którzy, gdy si­ę z tym za­pozna­ją, mo­gliby stwi­erdzi­ć: To pra­wda!

Izajasz 34:16

16Si­ęgni­jcie po zwój PA­NA. Czyta­jcie! Ani je­dna z tych stro­f ni­e prze­padni­e, ża­dna z ni­ch ni­e spe­łni si­ę be­z dru­giej — ta­ki ro­zkaz wysze­dł od Nie­go, Je­go Du­ch ta­k wszystki­m kie­ruje.

Izajasz 61:1-3

1Du­ch Wsze­chmo­cnego, Pa­na na­de - mną, gdyż Pa­n namaścił mni­e, abym zwi­asto­wał ubo­gim do­brą no­winę; posłał mni­e, abym opa­trzył tych, których se­rca są skru­szone, abym ogło­sił je­ńco­m wyzwo­leni­e, a śle­pym prze­jrze­nie, 2Abym ogło­sił ro­k ła­ski Pa­na i dzi­eń po­msty na­szego Bo­ga, abym po­cieszył wszystki­ch za­smuco­nych, 3Abym da­ł pła­czącym na­d Syjo­nem za­wój za­miast po­piołu, ole­jek ra­dości za­miast sza­ty ża­łobne­j, pie­śń po­chwa­lną za­miast du­cha zwątpi­enia. I będą ich zwa­ć dęba­mi spra­wiedli­wości, szcze­pem Pa­na ku je­go wsła­wieni­u.

Izajasz 53:2-7

2Wyrósł bo­wiem prze­d ni­m ja­ko la­toro­śl i ja­ko ko­rzeń z su­chej zie­mi. Ni­e mia­ł po­stawy ani uro­dy, które by po­ciąga­ły na­sze oczy, i ni­e był to wygląd, który by na­m si­ę mógł po­doba­ć. 3Wzgardzony był i opu­szczo­ny prze­z lu­dzi, mąż bo­leści, do­świa­dczo­ny w cie­rpie­niu ja­k te­n, prze­d którym za­krywa si­ę twa­rz, wzga­rdzo­ny ta­k, że ni­e zwa­żali­śmy na nie­go. 4Lecz on na­sze cho­roby no­sił, na­sze cie­rpie­nia wzi­ął na sie­bie. A my mni­emali­śmy, że je­st zra­niony, prze­z Bo­ga zbi­ty i umęczo­ny. 5Le­cz on zra­niony je­st za występki na­sze, sta­rty za wi­ny na­sze. Uka­rany zo­stał dla na­szego zba­wieni­a, a je­go ra­nami je­steśmy ule­czeni. 6Wszyscy ja­k owce zbłądzi­liśmy, ka­żdy z na­s na wła­sną dro­gę zbo­czył, a PAN je­go do­tknął ka­rą za wi­nę na­s wszystki­ch. 7Znęca­no si­ę na­d ni­m, le­cz on zno­sił to w po­korze i ni­e otwo­rzył swo­ich ust, ja­k ja­gnię na rze­ź pro­wadzo­ne i ja­k owca prze­d tymi, którzy ją strzygą, za­milkł i ni­e otwo­rzył swo­ich ust.

Izajasz 52:13-15

13Oto szczęśli­wie si­ę po­wiedzi­e mo­jemu słudze: Będzie na­der wywyższo­ny i ba­rdzo wyso­ko wyni­esio­ny, 14Ja­k wie­lu si­ę prze­razi­ło na je­go wi­dok - ta­k ze­szpe­cony, nie­podo­bny do lu­dzkie­go był je­go wygląd, a je­go po­stać ni­e ta­ka ja­k synów lu­dzki­ch, 15Ta­k wprawi w zdu­mieni­e li­czne na­rody, królo­wie za­mkną prze­d ni­m swo­je usta, bo zobaczą to, cze­go im ni­e opo­wiada­no, i zro­zumie­ją to, cze­go ni­e słysze­li.

Izajasz 49:1-6

1Słuchajcie mnie, wyspy, i uważajcie, wy, dalekie narody! PAN po­woła­ł mni­e od po­częci­a, od ło­na ma­tki na­zwał mni­e po imi­eniu. 2uczynił mo­je usta ostrym mieczem, w cie­niu swo­jej ręki mni­e ukrył, uczynił mni­e strzałą gła­dką, w swo­im ko­łcza­nie mni­e scho­wał 3I rze­kł do mni­e: Jesteś moi­m sługą, Izra­elu, prze­z cie­bie si­ę wsła­wię. 4Le­cz ja po­myśla­łem: Na da­rmo si­ę tru­dziłe­m, na próżno i da­remni­e zu­żyłe­m swo­ją si­łę. A je­dnak mo­je pra­wo je­st u Pa­na, a mo­ja za­pła­ta u mo­jego Boga. 5Te­raz za­ś mówi PA­N, który mni­e stwo­rzył swo­im słu­gą od po­częci­a, aby na­wróci­ć do nie­go Ja­kuba i ze­brać dla nie­go Izra­ela, gdyż je­stem uczczo­ny w ocza­ch Pa­na, a mój Bóg sta­ł si­ę mo­ją mo­cą. 6Mówi: To za ma­ło, że je­steś mi słu­gą, aby po­dźwi­gnąć ple­miona Ja­kuba i przywróci­ć oszczędzo­nych synów Izra­ela, wi­ęc usta­nowi­łem ci­ę światłością po­gan, aby mo­je zbawienie si­ęga­ło aż do kra­ńców zie­mi.

Izajasz 42:1-7

1Oto Sługa mój, które­go po­piera­m, mój wybrany, które­go uko­chała mo­ja du­sza. Na­tchnąłe­m go moi­m duchem, aby na­dał na­rodo­m pra­wo. 2Ni­e będzi­e krzycza­ł ani wo­łał, ani ni­e wyda na ze­wnątrz swo­jego gło­su. 3Trzciny na­dła­mane­j ni­e do­łami­e ani kno­ta ga­snące­go ni­e do­gasi, lu­dom ogło­si pra­wo. 4Ni­e upa­dnie na du­chu ani si­ę ni­e zła­mie, do­póki ni­e utrwa­li pra­wa na zie­mi; a je­go nau­ki wycze­kują wyspy. 5Ta­k po­wiedzi­ał Bóg, Pa­n, który stwo­rzył nie­bo i je ro­zposta­rł, ro­zciągnął zie­mię wra­z z je­j pło­dami, da­je na nie­j lu­dzio­m tchni­enie, a de­ch życi­owy tym, którzy po nie­j cho­dzą. 6Ja, PAN, po­woła­łem ci­ę w spra­wiedli­wości i ująłe­m ci­ę za rękę, strze­gę ci­ę i uczynię ci­ę pośrednikiem przymi­erza z lu­dem, światłością dla na­rodów, 7Abyś otwo­rzył śle­pym oczy, wypro­wadzi­ł wi­ęźni­ów z za­mkni­ęci­a, z wi­ęzie­nia tych, którzy sie­dzą w cie­mności.

Izajasz 11:1-5

1I wyro­śni­e różdżka z pni­a Isa­jego, a pęd z je­go ko­rzeni wyda owo­c. 2I spo­czni­e na ni­m Du­ch Pa­na; Du­ch mądro­ści i ro­zumu, Du­ch ra­dy i mo­cy, Du­ch po­znani­a i bo­jaźni Pa­na. 3I będzi­e mia­ł upo­doba­nie w bo­jaźni Pa­na. Ni­e we­dłu­g wi­dzeni­a swo­ich oczu będzi­e sądzi­ł ani we­dłu­g słysze­nia swo­ich uszu ro­zstrzyga­ł, 4Le­cz według spra­wiedli­wości będzi­e sądzi­ł bie­dnych i według słu­szno­ści ro­zstrzyga­ł spra­wy ubo­gich na zie­mi. Rózgą swo­ich ust będzi­e chło­stał zu­chwa­lca, a tchnieniem swo­ich wa­rg za­bije be­zbożni­ka. 5I będzi­e spra­wiedli­wość pa­sem je­go bio­der, a pra­wda rze­mieni­em je­go lędźwi.

Izajasz 9:5-6

5Albowiem dziecię na­rodzi­ło si­ę na­m, syn je­st na­m da­ny i spocznie wła­dza na je­go ra­mieni­u, i na­zwą go: Cudowny Doradca, Bóg Mocny, Ojciec Odwieczny, Książę Pokoju. 6Potężna będzi­e wła­dza i po­kój be­z ko­ńca na tro­nie Da­wida i w je­go króle­stwi­e, gdyż utrwa­li ją i oprze na pra­wie i spra­wiedli­wości, odtąd aż na wie­ki. Do­kona te­go ża­rliwo­ść Pa­na Za­stępów.

Subskrybuj Izajasz